^*kned/i ^UV

(tr)

1.

Premante kaj kirlante miksi per la manoj farunon kaj akvon por fari paston: ŝi prenis paston, knedis ĝin, preparis antaŭ liaj okuloj, kaj bakis la kuketojn [1]; la maljuna Hanna malbone knedis la paston, la servantinoj per siaj rulpremiloj rulpremis la paston tro maldike, duono de la macoj karbiĝis en la forno [2]; (figure) la homoj estas kneditaj el unu pasto […] ĉiu estas kapabla fari malsaĝaĵon [3].

2.

Premadi kaj prilabori per la manoj pastecan substancon por doni al ĝi ian formon: knedu argilon, faru fortajn brikojn [4]; [ili] knedas potojn aŭ drinkas [5]; (figure) kia princo! tiel bela, […] knedita el mildo kaj plaĉo [6]; promenantoj knedis kotan fluidaĵon sur la trotuaroj ^Metrop ; Ĉi tiu fraz' surprizis ⫽ Kaj ili ĝin skrupule ⫽ Ĝis fundo analizis ⫽ Ĝi ― sub ilia knedo ― ⫽ Fandiĝis kiel vakso [7].

Tiel mola, ke oni povas knedi ĝin: argilo estas knedebla minaĵo, […] rezultanta de la malkombiniĝo de rokoj [8]; ĝenerale, modlopasto estas knedebla sen akvo [9]; (figure) la cerbo de la infanoj estas facile knedebla (edukebla).

Ujo, en kiu la bakisto knedas la paston: Johana rapidema kiel birdo levas la kovrilon de la knedujo […] senpene deskrapas per sia tondilo restaĵojn de panpasto, kaj donacas al Joĉjo. [10].

Rulpremilo: pastorulo, rulknedilo, pastplatigilo estas cilindroforma kuirilo uzata por formi kaj platigi paston, [11].