pakt/o ^SPV

(malofte)

1.

Interkonsento inter ŝtatoj, malpli formala kaj detala ol traktato, sed kun pli ĝenerala temo, ofte pri defendo, pacpromeso ks: en la interno de Eŭropa Unio pli kaj pli laŭtas la alvoko por amendi la Pakton pri Stabileco kaj Kreskado [1]; la malapero de la Varsovia Pakto kaj de Sovetio [2]; onidiroj pri „lingvopakto“ de Francio kaj Germanio cirkulis jam de kelka tempo, sed neniu volis konfesi aŭ konfirmi, ke tia ekzistas kaj estas direktota kontraŭ superregado de la malamata (en Francio) kaj tre amata (en Germanio) usonangla lingvo [3]; kelkaj aborigenaj eminentuloj kaptis la okazon por postuli „traktaton“ inter aborigenoj kaj la ŝtato […] juristoj subtenas interkonsenton tian – aŭ pakton – inter ĉiuj etnaj grupoj por tiel registri la celojn de la tuta aŭstralia komunumo [4].

2.

(figure) Manifesto: Pakto de la Mondcivitanoj [5].

Interkonsenti en formo de pakto: Allan kun Maitreyi kvazaŭ paktis ian sekretan „fianĉiĝon“ – pere de mistike simbola ringo [6]; Picasso kaj Zelazny estas komisiitaj finpoluri la tekston, kiu estos dissendita al ĉiuj paktintaj establoj (vortuzo de Esperanta Civito: partioj, asocioj), por libera interna diskuto [7].

Partoprenanto en pakto: la Pakto, interalie, celas „firmigi la rilatojn inter la paktintoj, favore al reciproka helpo“ [8]; la akcepto de nova paktinto povas esti kondiĉita de la antaŭa konformigo de ties statuto al la direktivoj kaj reglamentoj validaj en la momento de la aliĝpeto [9].

(frazaĵo)

Interkonsento, en kiu oni promesas sian animon al la diablo ricevante kompense riĉecon, potencon ktp: filozofia dramo pri la scivolema Johann Georg Faust kaj ties pakto kun la diablo [10].