^*plend/i ^UV

(ntr)

1.

Esprimi per vortoj sian doloron, ĉagrenon: plendi pro vundoj kaj ŝirdoloro en la piedoj [1]; grimace li plendas jam pri reŭmatismo [2]; suferi senĉese, sen ia plendo [3]; ŝi komencis plendi kaj lamenti [4]; ŝi ne plendis, sed estis plena de malĝojo [5]; ne rigardadu al mi tiel plende [6]. ĝemi, lamenti, plori, sopiri, vekrii

2.

Esprimi per vortoj, ke oni estas malkontenta pri io aŭ iu: plendi pri la impostoj [7]; plendi ĉiam pri la tro karaj viandokostoj [8]; vi havas nenian kaŭzon plendi, ni vivas bone kune [9]; mi devas tuj iri plendi al la patro kaj al la patrino kaj fari ilin atestantoj de la ĉagrenoj kaj malhonoro, kiun ilia filino al mi kaŭzas [10]; homoj plendis, ke vi senĉese maltrankviligas ilin, ŝtelas retojn, provizojn [11]; maljunaj [virinoj] plendas pri la facilanimeco de la junularo kaj pri la malboniĝo de la tempoj [12]; kion fari? tiel volis la sorto, kontraŭ kiu mi tamen tute ne plendas ^Marta ; mi ne plendas pri tiuj ĉi ŝuoj, sed mi bezonas aliajn por esti dece vestita [13]; la juna markizino plendis, ke ŝiaj okuloj estas senĉese ofenditaj de tiuj Imperiostilaj mebloj [14]; li atendas kaj plendas kaj denove atendas ^PrV . protesti

3.

Formale informi juĝan instancon pri maljustaĵo, mistrakto ktp por ricevi kompenson: plendi ĉe la tribunalo; plendu al la princo, ke via frato proprigis al si la bovinojn, postulu, ke li redonu ilin [15]; virino plendis al kapitano, ke ŝi estas ĉirkaŭrabita de liaj soldatoj [16]; mi iris plendi al la lernejestro, sed kiam li venis, […] ĉiuj knaboj kondutis dece [17]; plendito, kion vi povas diri por via pravigo [18]? li ne plendu kontraŭ vi al la Eternulo [19]; se neniu plendas, neniu defendas ^PrV . akuzi, denunci

Esprimanta plendon: plenda plorado [20]; plendaj paroloj [21]; plendaj petegoj [22]; plenda ĝemo, simila al hunda bleko [23]; kun plenda vizaĝo [24].

1.

Ago plendi pro doloro: la larĝaj pupiloj rigardis kun profunda, kvankam muta plendo ^Marta ; aŭdiĝis virina voĉo, plena de dolora plendo kaj senlima sufero [25]; li ekkriis per plendo similanta la blekadon de sovaĝbesto vundita [26]; granda atento devas esti turnata al la plendoj de la paciento [27]; de plendo kaj ploro ne foriĝas doloro ^PrV .

2.

Ago plendi pro malkontento pri io: mi havas nenian plendon kontraŭ li, kontraŭe, mi estas danka al li ^Marta ; fraŭlino Edelreich atakas lin ĉiutage per siaj riproĉoj kaj plendoj [28]; senfara plendo ne estas defendo (oni ne nur plendu, sed ankaŭ helpi forigi la misaĵon) ^PrV .

3.

Formala sciigo al juĝejo pri ricevita maljustaĵo: ili estis invititaj al la juĝejo, por pravigi sin kontraŭ la plendoj, levitaj kontraŭ ili [29]; [li] ĵus elmetis formalan plendon al la polico pri tio, ke oni ŝtelis ĉe li kofron [30].