*pra UV
-
pra-
(prefikso)- 1.
Primitiva, origina, el antaŭ longe:
tropika praarbaro
(ekzistanta de nememorebla tempo)
[1];
[antaŭ] la apero de la skribo, elpensita en Sumero ĉirkaŭ 3400 jarojn
a. K. […] oni parolas ne pri historio, sed pri prahistorio
[2];
la praulo de la homo kaj poste la prahomo havis, tamen, kapablon eligi
ankaŭ diversajn sonojn
[3];
Gilgameŝ, la Sumera pratipo de Herkuleso
[4];
la sunkulto de la pratempoj malaperis,
nun oni adoras nur la malgrandajn lampojn
[5].
prapatro,
prapatrino- 2.
Sekva, pli malproksima en grado de parenceco ol la
ĵus antaŭa, tuj posta ol la indikita de la radikalo:
la praavo
kaj la praavino
(la gepatroj de avo aŭ avino)
Fab3
;
atendu min antaŭ la domo de mia
pranepo
PrV
.
1. Diversaj aŭtoroj: Kontakto 2011-2019, Vojaĝo
2. Monato, Thomas Genty: Emesal: ĉu la plej antikva planlingvo?, 2014
3. Ivo Lapenna: Retoriko, Unua Parto
4. H. A. Luyken: Pro Iŝtar, Ĉapitro III
5. Stellan Engholm: Al Torento, VI.- beloruse:
- пра-, перша-
- ĉine:
- 1. 原始 [yuánshǐ]
- france:
- 1. pré- (ancien, primitif), proto- 2. arrière- (parenté)
- germane:
- Ur- ~tipo: Urtyp, Vormodell, Prototyp. ~tempo: Urzeit, Vorzeit. ~avo: Urgroßvater, Uropa.
- hispane:
- 1. pre- (antiquísimo, primitivo), proto- 2. bis- (parentesco de cuarta generación)
- nederlande:
- ~tipo: prototype. ~tempo: oertijd. ~avo: overgrootvader.
- pole:
- 1. pra- ~tipo: archetyp. ~tempo: czasy zamierzchłe {pl}. ~avo: pradziadek. ~nepo: prawnuk.
- portugale:
- pré-
- ruse:
- ~tipo: прототип. ~tempo: доисторическая эпоха, первобытное время. 2. пра- ~avo: прадед. ~nepo: правнук.
- ukraine:
- що позначає
- volapuke:
- 1. ül-
-
Samsignifa vortero.
praa
- Primitiva, antaŭhistoria, origina: praa fekund-rito [6]; en la jaro 1878, kiam d-ro Vincent fondis la someran universitaton, Chautauque okupis 150 akrojn da bela tero, sed trovis sin en tre praa stato [7]; nun li staras en la kiraso de la nekontraŭstarebla juneco kaj kun la praa forto de la deziro […], bela kaj triumfa kiel juna greka dio [8].
6. Johán Balano: Ĉu ŝi mortu tra-fike?, 14
7. Ludoviko Lazaro Zamenhof: Fundamenta Krestomatio de la lingvo Esperanto, Fundamenta Krestomatio de la lingvo Esperanto
8. Ferenc Szilágyi: La Granda Aventuro, III.- angle:
- elder (very ancient)
- beloruse:
- першабытны, дагістарычны
- ĉeĥe:
- velmi dávný, velmi starý
- ĉine:
- 远古 [yuǎngǔ], 遠古 [yuǎngǔ], 原始 [yuánshǐ]
- france:
- archaïque
- germane:
- urzeitlich, vorzeitlich, urtümlich
- hispane:
- arcaico, ancestral
- japane:
- 原始の [げんしの], 太古の [たいこの]
- nederlande:
- voorhistorisch
- pole:
- dawny (prastary)
- ruse:
- первобытный, доисторический
- slovake:
- pradávny, starodávny
- tibete:
- ཕ་འབུན་
- ukraine:
- первісний, примітивний, доісторичний
praulo
-
Individuo de kiu oni devenas, precipe tia apartenanta al
malproksima generacio:
inter liaj prauloj estis kaj pastroj, kaj militistoj
[9];
la „natura“ amo al la loko, kie oni naskiĝis,
kie estas entombigitaj la prauloj estas limigita al
tre malvasta regiono kaj neniel al tuta lando
[10];
eble temas pri atavismo, reveno al tiu epoko, kiam
la praulo de l' homo ne estis ankoraŭ animalo
socia kaj vivis izole en sia kaverno
[11].
posteulo
9. D. Cibulevskij: Ukrainaj kantoj kaj peterburgaj groteskojMonato
10. E. Lanti: Letero pri la kvazaŭaj „Aksiomoj“
11. A. Ĉeĥov, trad. M.Lukaŝ: Enujulo, La Nica literatura revuo, 3:1- angle:
- ancestor, forebear
- beloruse:
- продак, прашчур, родапачынальнік
- ĉeĥe:
- dávný předek
- ĉine:
- 祖宗 [zǔzōng], 祖輩 [zǔbèi], 祖辈 [zǔbèi], 宗 [zōng], 祖 [zǔ], 祖先 [zǔxiān], 先人 [xiānrén], 先 [xiān]
- france:
- ancêtre
- germane:
- Vorfahre
- hispane:
- ancestro, antepasado, ascendiente
- japane:
- 先祖 [せんぞ], 祖先 [そせん]
- nederlande:
- voorvader
- pole:
- antenat, protoplasta, przodek
- ruse:
- предок, пращур
- slovake:
- dávny predok
- ukraine:
- пращур, далекий предок