¹ritm/o ^JED

1.

Perioda melodia reveno de la akcentitaj kaj neakcentitaj tonoj en muzikaĵo: ritma bruo de la tamburoj [1]; ĉe la ritmo de ĉi tiu kanto oni plej bone marŝis [2]; la remiloj ritme batis [3]; fontano ritme plaŭdis [4]; belŝuaj piedetoj ritme frapas la asfalton [5]. takto

2.

Baza principo de versfarado, konsistanta en regula alterno de silaboj akcentaj kaj senakcentaj, aŭ longaj kaj mallongaj; tiu alterno mem: la ritmo de verso esprimiĝas per la sinsekvo de ĝiaj piedoj; reviviĝinta greko certe aŭskultus malŝate la barbarajn akcentajn ritmojn [6]; la versofarado ne prosperas al mi, mi ne posedas la arton ritmigi miajn sopirojn [7]. metro³