³soci/o ^JED

1.

Granda, stabila grupo da homoj kunvivantaj en iu epoko kaj en iu regiono, kun siaj interrilatoj, siaj komunaj historio, kulturo kaj moroj: la Pariza socio [1]; la tuthomara socio [2]; vivi ekster la socio [3]; la kasta socio de antikva Hindio [4]; komunisma socio [5]; SAT ja koncedis, ke en la klasa strukturo de la postmilita socio okazis ŝanĝoj [6]; figuretoj, kiuj havas tre malgrandan signifon en la socio kaj por la socio, ili estas bagatelaj ŝaksoldatoj sur la granda ŝaktabulo de la homaro ^Marta ; la seksaj reguloj de la nuntempa socio kaŭzas multan suferadon, kaj ni ankoraŭ bezonas sincerajn kontribuojn al la civilizita pridiskutado de tiaj problemoj [7]; por pli bone superregi la socion, la burokrataro kreis artefaritan lingvon „ptydepe“ kiel sian taŭgan instrumenton [8]; ĉia socio postulas leĝojn; feŭda, kapitalisma socio; via tundra socio estas socio de primitiva komunismo [9]. etno, etnologio, grupo ^1.a, sociologio, ŝtato

2.

Kuniĝo da samspecaj bestoj kune vivantaj: socio da abeloj, formikoj, kastoroj.

1.

Koncernanta la socion: la socia organizo de ĉi tiu lando [10]; la plej altaj sociaj klasoj [11]; la diversaj branĉoj de naturaj kaj sociaj sciencoj [12]; virinoj, kies delikataj vizaĝoj, elastaj talioj kaj blankaj manoj montras devenon el alia socia sfero ^Marta .

2.

Koncernanta la komunajn ekonomiajn interesojn kontraste al politikaj: sociaj organizaĵoj ^Metrop ; laŭ la socia situacio kaj cirkonstancoj ni estis taŭgaj unu por la alia, li eĉ estis bonhava homo [13]; la socia kaj civila personeco de Petro neniel estis vundita de tiu influo [14]; sociaj rilatoj ^Marta ; grava socia problemo [15]; ŝi multe interparolis kun la patro pri sociaj demandoj [16].

3.

Vivanta en socio; preferanta socion al izoliteco: la homo estas socia estulo.

Emo kaj kapablo por ofta, facila rilatado kun homoj: „ha, ha.“ li frotis la manojn kun bonhumora sociemo kaj residigis la postaĵon iomete pli dekstren [17]; sociemo kaj amikeco estas en la plimulto de la homoj nura komerca afero, kiu nur daŭras dum ili bezonas ĝin [18].

Trovo de funkcio en la koncerna socio, adaptiĝo al ĉirkaŭaj moroj: la ensociiĝo kaj evoluado de planlingvo povas liveri al homaro novajn konojn [19]; blinduloj, surduloj aŭ surdblinduloj ricevu instruadon ... en medioj kiuj plejbonigas la lernprogreson kaj la ensociiĝon [20].

Tiu, kiu ne agas laŭ la moroj de la ĉirkaŭa socio, ne kunmiksiĝas kun homoj, vivas aparte, mizantrope: ni ne estas aro da mizantropoj kaj kontraŭsociuloj [21]. marĝenulo, mizantropo