^*ŝultr/o ^UV

1.

Unu el la du partoj de la homa korpo inter la kolo kaj la supro de la brako aŭ inter la kolo kaj la antaŭa kruro de besto: ambaŭ iris antaŭe kun la pafarkoj sur la ŝultroj [1]; Jafet prenis la veston kaj metis ĝin sur siajn ŝultrojn [2]; li klinis sian ŝultron por portado [3]; abundaj bukloj ondiĝadis ĉirkaŭ la rondaj ŝultroj [4]; interplektinte la brakojn reciproke post la ŝultroj, ili sin levis en longa linio [5]; ŝi diris; estu do viro! kaj ŝi frapis lin sur la ŝultro (instige, konsole) [6]; la adjutanto levis la ŝultrojn (nekomprene, nescie, indiferente), vi estas stranga, malgraŭ via saĝo [7]! (figure) okazis granda skandalo kaj riproĉado pri tio, sed mi nur forskuis de miaj ŝultroj la respondecon [8]; lia ŝarĝo estu deprenita de sur liaj ŝultroj [9]; (figure) li prenis sur siajn ŝultrojn (sur sin) nian tutan aferon [10]; li sidas en ŝuldoj ĝis super la ŝultroj ^PrV .

2.

Simila parto de objekto: ŝultro de monto, de botelo.

(ntr)

Altigi la ŝultrojn signante nescion, nezorgon, indiferentecon: „mi bezonas tiujn kvincentmil ... ne estis mia mono ... estis fremda mono ...“, – la direktoro ŝultrumis: „mi bedaŭras!“ [11] rilate la politikistojn — li ŝultrolevis, ridetante — […] oni bone kontrolos [12]; Dieter protestis, ke tio povos difekti lian zorge faritan laboron, sed Winkelheim insistis, do li ŝultrotiris kaj cedis [13]. prifajfi^1.a

(tr)

1.

Meti sur la ŝultron: nun ili ne havis alian elekton krom […] surŝultrigi siajn malplenajn sakojn kaj pakaĵojn, kaj trene paŝi antaŭen [14].

2.

(figure) Surpreni kiel faronto, kiel respondeculo: mi estis, laŭnature, sengaja knabo, facile kaptebla de absurdaj angoroj; mi volas insisti nun pri ĉi detalo, por ne surŝultrigi al via patrino iun ajn respondecon [15].

(frazaĵo)

Kunlabore, per komuna fortostreĉo: ŝultron ĉe ŝultro kun la muzikistoj konstruis […] Lojza [16]. brakenbrake